«اَمّن يجيب المضطر اذا دعاه و يکشف السوء»(نمل/62)

ترجمه: آيا آن کيست که دعاي بيچارگان مضطر را به اجابت مي‌رساند و رنج و غم آنان را برطرف مي‌سازد.

هرگاه اين آيه را تلاوت مي‌کنيم به ياد مريض‌ها مي‌افتيم و آنها را دعا مي‌کنيم حال مي‌خواهيم به سخنان اهل بيت عليهم السلام رجوع کرده و ببينيم که اين مضطر چه کسي است که خداوند آيه براي آن فرستاده است.

در تفسير شريف لاهيجي آمده امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

آيه کريمه «امّن يجيب المضطر...» در شأن قائم آل محمد آمده است؛ اوست به خدا قسم مضطري که در اين آيه ذکر شده چون آن حضرت در مقام ابراهيم دو رکعت نماز گزارد و دعا کند و مناجات نمايد به سوي خداوند، و خداوند دعاي او را اجابت کند و جميع بديها را از او دور کند و او را خليفه روي زمين قرار دهد.

باز در حديث ديگر در همان تفسير آمده که امام باقر عليه‌السلام فرمودند:

به خدا قسم هر آينه گويا مي‌بينم قائم را در حالتيکه پشت مبارک خود را به حجرالاسود داده باشد پس بخواهد از خداي تعالي حق خود را تا آنکه گفت امام که قائم آل محمد (ص) به خدا قسم مضطريست که در کتاب خداي تعالي در آيه «امّن يجيب المضطر...»  واقع شده است پس اول کسي که با او بيعت کند جبرئيل عليه‌السلام است و بعد از آن 313 نفر.

در تفسير آسان، آمده که امام باقر عليه‌السلام فرمودند: اين آيه درباره امام قائم (عج) نازل شده است زيرا هنگامي که آن بزرگوار ظهور کند در ميان مسجدالحرام در مقام حضرت ابراهيم (ع) نماز مي‌گزارد و به درگاه خداوند سبحان تضرع و زاري مي‌نمايد به خدا سوگند گويا مي‌بينم آن کس که اين آيه درباره‌اش نازل شد ظهور نموده و به حجرالاسود خانه کعبه تکيه کرده و پروردگار را مورد ستايش قرار مي‌دهد و مي‌فرمايد اي مردم هرکس بخواهد راجع به پروردگار با من گفتگو کند من براي اينکه از ديگران نسبت به پروردگارم اولي هستم پاسخ دعا را خواهم داد و نيز هرکس بخواهد درباره آدم، نوح، موسي و عيسي با من محاجه نمايد من به جهت اينکه از ديگران به ايشان سزاوارترم جوابش را مي‌گويم و نيز هرکس در نظر داشته باشد درباره محمد (ص) پيامبر اسلام و کتاب او (قرآن) پرسش کند من براي اينکه از همه مردم به رسول و قرآن سزاوارترم پاسخش را مي‌گويم سپس امام باقر فرمودند به خدا سوگند او همان مضطري است که مي‌گويد «امّن يجيب المضطر...»

در تفسير جامع آمده اين آيه از جمله آياتي است که تأويل آن بعد از نزول آن مي‌باشد، و نزول هنگام نازل شدن قرآن است ولي تأويل هنگام رخ دادن آن مي‌باشد که با آمدن حضرت ولي‌ عصر (عج) رخ خواهد داد.