درد فراق/طبيبٌ دوّارٌ بطبه

سعيد عبدلي — Tue, 12 Aug 2008 10:22:00 GMT

ديشب وقتي همه ي پنجره ها بسته بودند، وقتي همه ي آنهايي كه زمين از بودنشان شرم دارد چشمهاي خسته از دنيا پرستي خويش را بر هم نهاده بودند، وقتي هر چه مي ديدم در ميان ظلمت تاريك شب تنهايي بود و تنهايي، به ياد دستانت افتادم. دستانت كه هميشه براي آنهايي كه تنهايند ريسمان محكمي است، به ياد چشمانت گريستم چشماني كه هميشه و هر لحظه براي دانه دانه تسبيح كه از هم مي پاشد مي گريد. چشماني كه تا به صبح براي آنهايي كه حتي نام تو را تبرك زبانشان نكرده اند اشك مي ريزد، براي تو گريستم براي آن دل دريايي و آرامت، براي موج مهرباني هايت كه تا ساحل آرزوهايمان را آبي نكند از سر سجاده تمنا بر نمي خيزد. تو اي نا خداي آخرين كشتي نجات، هميشه براي قلبهاي غرق شده و مغرورمان، توري از جنس نور مي بافتي، مي گفتي "خذ بيدي" بگير اين دستان خدايي ناخدا را و ما هميشه در فريادهاي الغوث و الامان خويش به دنبال تور نجاتي از ناخداي نا كجاآباد بوديم. هزار بار گفتي اين راهها كه مي رويد به تاريكستان ختم مي شود، اما مگر ما گوش دلمان به اين حرفها بدهكار بود.مي نشستيم در سكوي انتظارو منتظر قطاري بوديم براي رسيدن به نرسيدنهايمان. شنيديم صداي نجواي قشنگت را، نجواي مهربان تر از مهرباني هاي بابا را براي يتيم ماندنمان، اما افسوس كه عروسكهاي كوچك دنيايي تمام صفحه ي دلمان را از اميد به ديدار پدري مهربان پاك كرده بود. آري تو اي طبيب دوار بطبه ، ما را و دردهايمان را به حال خويش رها نمي كني، از همين جا، از پشت اين پنجره هاي بسته و با دلي شكسته، تمام دردهايم را، تنهايي هايم را، دل شكستنهايم را، برايت مي فرستم تا تو اي ارحم الراحمين مخلوقين برايم نسخه اي از جنس نور بپيچي و مرا بي هيچ درد و رنج و بي وفايي براي خودت و در كنار خودت بپذيري.

حكمتي از قرآن/مضطر واقعي کيست؟

سعيد عبدلي — Tue, 12 Aug 2008 10:20:00 GMT

«اَمّن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء»(نمل/62)

ترجمه: آيا آن كيست كه دعاي بيچارگان مضطر را به اجابت مي‌رساند و رنج و غم آنان را برطرف مي‌سازد.

هرگاه اين آيه را تلاوت مي‌كنيم به ياد مريض‌ها مي‌افتيم و آنها را دعا مي‌كنيم حال مي‌خواهيم به سخنان اهل بيت عليهم السلام رجوع كرده و ببينيم كه اين مضطر چه كسي است كه خداوند آيه براي آن فرستاده است.

در تفسير شريف لاهيجي آمده امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

آيه كريمه «امّن يجيب المضطر...» در شأن قائم آل محمد آمده است؛ اوست به خدا قسم مضطري كه در اين آيه ذكر شده چون آن حضرت در مقام ابراهيم دو ركعت نماز گزارد و دعا كند و مناجات نمايد به سوي خداوند، و خداوند دعاي او را اجابت كند و جميع بديها را از او دور كند و او را خليفه روي زمين قرار دهد.

باز در حديث ديگر در همان تفسير آمده كه امام باقر عليه‌السلام فرمودند:

به خدا قسم هر آينه گويا مي‌بينم قائم را در حالتيكه پشت مبارك خود را به حجرالاسود داده باشد پس بخواهد از خداي تعالي حق خود را تا آنكه گفت امام كه قائم آل محمد (ص) به خدا قسم مضطريست كه در كتاب خداي تعالي در آيه «امّن يجيب المضطر...» واقع شده است پس اول كسي كه با او بيعت كند جبرئيل عليه‌السلام است و بعد از آن 313 نفر.

در تفسير آسان، آمده كه امام باقر عليه‌السلام فرمودند: اين آيه درباره امام قائم (عج) نازل شده است زيرا هنگامي كه آن بزرگوار ظهور كند در ميان مسجدالحرام در مقام حضرت ابراهيم (ع) نماز مي‌گزارد و به درگاه خداوند سبحان تضرع و زاري مي‌نمايد به خدا سوگند گويا مي‌بينم آن كس كه اين آيه درباره‌اش نازل شد ظهور نموده و به حجرالاسود خانه كعبه تكيه كرده و پروردگار را مورد ستايش قرار مي‌دهد و مي‌فرمايد اي مردم هركس بخواهد راجع به پروردگار با من گفتگو كند من براي اينكه از ديگران نسبت به پروردگارم اولي هستم پاسخ دعا را خواهم داد و نيز هركس بخواهد درباره آدم، نوح، موسي و عيسي با من محاجه نمايد من به جهت اينكه از ديگران به ايشان سزاوارترم جوابش را مي‌گويم و نيز هركس در نظر داشته باشد درباره محمد (ص) پيامبر اسلام و كتاب او (قرآن) پرسش كند من براي اينكه از همه مردم به رسول و قرآن سزاوارترم پاسخش را مي‌گويم سپس امام باقر فرمودند به خدا سوگند او همان مضطري است كه مي‌گويد «امّن يجيب المضطر...»

در تفسير جامع آمده اين آيه از جمله آياتي است كه تأويل آن بعد از نزول آن مي‌باشد، و نزول هنگام نازل شدن قرآن است ولي تأويل هنگام رخ دادن آن مي‌باشد كه با آمدن حضرت ولي‌ عصر (عج) رخ خواهد داد.

بشنو اين ني چون حكايت مي كند

درد فراق/طبيبٌ دوّارٌ بطبه

حكمتي از قرآن/مضطر واقعي کيست؟